DDP в Инкотермс 2020: доставка с оплатой пошлин — самые тяжёлые обязательства продавца

DDP یا Delivered Duty Paid به معنای «تحویل با پرداخت عوارض» است. در این ترم فروشنده کالا را تا مقصد تعیین‌شده می‌برد و علاوه بر کرایه حمل، ترخیص گمرکی واردات و پرداخت عوارض و مالیات‌های واردات را نیز بر عهده می‌گیرد. DDP بیشترین تعهد را برای فروشنده و کم‌ترین دغدغه را برای خریدار ایجاد می‌کند.

تعریف DDP در اینکوترمز ۲۰۲۰

فروشنده کالا را در مقصد توافق‌شده، آماده برای تخلیه، تحویل می‌دهد؛ اما پیش از آن باید کالا را از گمرک کشور مقصد ترخیص کند و عوارض و مالیات‌های مربوط به واردات را بپردازد. تنها هزینه‌ای که در DDP بر عهده خریدار می‌ماند، هزینه تخلیه است.

نقطه تحویل و انتقال ریسک

• نقطه تحویل: مقصد تعیین‌شده، آماده برای تخلیه.
• انتقال ریسک: در همان مقصد.
• تفاوت با DAP: در DAP ترخیص واردات با خریدار است؛ در DDP با فروشنده. در بقیه موارد این دو ترم تقریباً یکسان‌اند.

هزینه‌ها در DDP

چرا DDP برای فروشنده پرریسک است؟

• ناآشنایی با قوانین گمرکی کشور مقصد: فروشنده باید با رویه‌های گمرکی، کد تعرفه و مجوزهای کشور مقصد آشنا باشد.
• نیاز به نماینده گمرکی معتبر: در بیشتر کشورها شخص غیرمقیم نمی‌تواند مستقیماً اظهار وارداتی ثبت کند؛ فروشنده باید نماینده رسمی داشته باشد.
• مالیات بر ارزش افزوده و عوارض غیرقابل پیش‌بینی: نرخ‌ها و معافیت‌ها ممکن است در طول قرارداد تغییر کند.
• تأخیر در ترخیص: هر روز توقف کالا در گمرک به هزینه فروشنده اضافه می‌شود.
• محدودیت‌های قانونی: در برخی کشورها واردات توسط شخص غیرمقیم محدودیت قانونی دارد.

نتیجه: DDP تنها زمانی انتخاب درستی است که فروشنده در کشور مقصد نماینده، تجربه گمرکی و توان مالی کافی داشته باشد.

DDP برای حمل ریلی

در کریدورهای ریلی، DDP بیشتر در موارد زیر دیده می‌شود:

• فروش عمده به مشتریان صنعتی که می‌خواهند فقط کالا را در انبار تحویل بگیرند.
• قراردادهای بلندمدت که فروشنده برای هر محموله، نماینده گمرکی ثابت دارد.
• معاملاتی که خریدار محدودیت قانونی برای انجام ترخیص دارد.

در مقابل، DDP برای صادرکننده‌های تازه‌کار یا محموله‌های تک‌باره توصیه نمی‌شود.

اشتباهات رایج در DDP

• انتخاب DDP بدون داشتن نماینده گمرکی در کشور مقصد.
• نادیده گرفتن مالیات بر ارزش افزوده؛ در DDP این مالیات هم با فروشنده است، مگر صریحاً استثنا شود.
• عدم تعیین دقیق محل تحویل و مسئول تخلیه.
• فرض اینکه DDP شامل هزینه‌های پس از تخلیه هم می‌شود؛ نصب، راه‌اندازی و انبارش داخلی در DDP نیست.
• صرف‌نظر از امکان برگشت مالیات یا معافیت‌های خاص که ممکن است فقط به نام خریدار اعمال شود.

نکته کلیدی: تفاوت DDP با DAP + ترخیص

برخی تصور می‌کنند DDP یعنی «DAP + کمی کار بیشتر». اما در واقع ترخیص واردات یک تعهد مستقل و پرهزینه است که می‌تواند چند برابر کرایه حمل هزینه ایجاد کند. بهتر است پیش از پذیرش DDP، هزینه‌های گمرکی و مالیاتی مقصد را با نماینده محلی برآورد کنید و آن را در قیمت لحاظ کنید.

نمونه کاربرد در مسیر ریلی

«DDP ترمینال چوب‌آهن ایران، اینکوترمز ۲۰۲۰» یعنی فروشنده کرایه حمل ریلی را تا مقصد پرداخت می‌کند، ترخیص واردات و عوارض را می‌پردازد و کالا را تحویل می‌دهد. خریدار فقط تخلیه را انجام می‌دهد و از پروسه گمرکی هیچ درگیری ندارد.

چک‌لیست قراردادی DDP

• آیا فروشنده در کشور مقصد نماینده گمرکی معتبر دارد؟ اگر نه، DAP را انتخاب کنید.
• برآورد کتبی عوارض و مالیات واردات قبل از امضای قرارداد.
• مسئول تغییرات نرخ عوارض در طول قرارداد مشخص شود.
• مسئول هزینه انبارش و دموراژ در صورت تأخیر ترخیص تعیین شود.
• تکلیف تخلیه و هزینه‌های پس از تحویل روشن شود.
• مدرک تحویل نهایی و اظهارنامه واردات به خریدار تحویل داده شود.

جمع‌بندی

DDP راحت‌ترین ترم برای خریدار است: کالا در مقصد تحویل گرفته می‌شود و هیچ درگیری گمرکی ندارد. اما برای فروشنده، DDP پرریسک‌ترین ترم فصل اول است، چون قانون گمرکی و مالیاتی کشور مقصد را هم باید مدیریت کند. اگر فروشنده زیرساخت محلی ندارد، ترکیب DAP با ترخیص توسط خریدار همیشه گزینه امن‌تری است.